ฉันมีแมวแสนสวยชื่อพุซยาอยู่ด้วยเป็นเวลานานมาก ฉันไม่รู้จักสายพันธุ์ของมัน เพราะตอนที่เราเจอมันยังเล็กมากจนต้องป้อนอาหารมันด้วยหลอดหยด ฉันไม่เคยเจอแมวตัวไหนที่ใจดีและน่ารักเท่านี้มาก่อน นี่คือหน้าตาของมัน:
แต่การดูแลขนให้เธอเป็นเรื่องยาก เพราะเธอต้องแปรงขนทุกวัน ไม่ใช่แค่ทุกวัน แต่ต้องแปรงวันละสองครั้ง!!! แถมขนเธอยังเยอะจนแทบจะใส่ถุงเท้าได้! โชคดีที่เธอชอบให้แปรงขน แถมยังเสนอตัวแปรงขนข้างตัวเอง แล้วก็อีกข้าง รวมถึงขนท้องด้วย แต่นั่นยากกว่า
อาหารโปรดของเธอคือขนมปังและขนมปังทุกชนิด โดยเฉพาะถ้าโรยด้วยน้ำตาลไอซิ่ง เราถึงกับทดลองทำดูด้วยซ้ำ เราวางไส้กรอก เนื้อ อาหารแห้ง ปลา และขนมปังไว้บนโต๊ะ คุณคิดว่าไงล่ะ? ทุกคนแปลกใจที่เธอดมทุกอย่าง แต่เธอกลับเลือกขนมปัง เป็นไปได้ยังไง? และนี่คือรูปเธอกำลังกินขนมปังสดกับแยม เธอรินคีเฟอร์ให้ตัวเอง หยิบขนมปังออกมาคำหนึ่ง กินไปสองสามคำ แล้วก็นึกขึ้นได้ว่ามีผักทอดอยู่ในครัว พอเธอกลับมา เธอเห็นสิ่งนี้:
ครั้งหนึ่ง ฉันกลับบ้านจากที่ทำงาน เลิกงานกะดึก ใส่บีทรูทลงไปต้มทำน้ำสลัด นอนลงบนขอบโซฟา เปิดทีวี แล้ว... แน่นอน หลับไป ฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงร้องของปุซยา ซึ่งฟังดูแปลกมากสำหรับเธอ แถมยังตบหน้าฉันด้วยอุ้งเท้าอีก ปรากฏว่าอีกห้านาทีก้นหม้อก็คงไหม้ เธอปลุกฉันตอนที่น้ำเหลืออยู่แค่ไม่กี่มิลลิเมตรที่ก้นหม้อ ระวังอันตรายไว้ให้ดีล่ะ!
ที่รักและแสนดีของฉัน ฉันคิดถึงคุณจัง!!!
คุณมีแมวที่น่ารักมาก พุซยา! ครั้งหนึ่งเราก็เคยมีแมวลายกระดองเต่าชื่อวาซิลิซาด้วย