ทุกฤดูใบไม้ผลิในภูมิภาคซามารา ปลาคาร์ปจะเริ่มกัดเหยื่อในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ไม่เพียงแต่จะกัดเหยื่ออย่างดุเดือดเท่านั้น แต่ยังกัดเหยื่ออย่างบ้าคลั่งอีกด้วย! ยิ่งไปกว่านั้น ปลาคาร์ปยังกัดเหยื่อในทะเลสาบทุกแห่ง และในภูมิภาคนี้ก็มีปลาคาร์ปหลายร้อยตัว
วันนี้ผมอยากเล่าให้ฟังเกี่ยวกับการตกปลาที่ทะเลสาบวาซิลีเยฟสกี ซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้านวาซิลีเยฟกา (ทางเข้าเมืองโตลยาตติ ริมทางหลวงบายพาส) มีทะเลสาบมากมาย เราเลือกทะเลสาบที่มีคนน้อยที่สุด เพราะเมื่อปลาขึ้นถึงจุดสูงสุด ทะเลสาบจะแน่นขนัดจนแทบจะเบียดหูกันเลยทีเดียว แน่นมากจริงๆ แต่อย่างน้อยก็ไม่มีใครออกไปไหนมาไหนมือเปล่า! ทุกคนจับปลาได้อย่างน้อย 5 กิโลกรัม
รูปนี้เบลอเพราะสามีถ่ายด้วยโทรศัพท์ที่ช้าครับ:
ที่น่าสนใจคือมีถนนหลายสายที่เข้าถึงทะเลสาบได้ และคุณสามารถใช้เวลาเดินเล่นไปตามทุ่งนา ป่าเขา และหุบเหว เพื่อหามุมสงบๆ ได้เป็นเวลานาน แน่นอนว่าการขับรถฝ่าสภาพถนนออฟโรดแบบนี้ด้วยรถยนต์เป็นเรื่องยาก แต่เราก็ผ่านมันมาได้ด้วยรถ Lada ของเรา
คราวนี้ครอบครัวเราหยุดอยู่ที่ทะเลสาบยาวที่ดูเหมือนแม่น้ำ เราหาจุดตกได้แล้วเริ่มตกปลาคาร์ปครูเชียน กัดเบ็ดทันที พอเหวี่ยงเบ็ดเสร็จ 15-30 วินาทีก็ถึงแล้ว!
ทุกคนร่วมทริปตกปลากันหมด แม้แต่ดีมา ลูกชายคนเล็กของเรา (ตอนนั้นเขาอายุสี่ขวบ) ประสบการณ์ครั้งนี้สุดยอดมาก! เด็กๆ ตื่นเต้นกันมาก! และยิ่งตื่นเต้นเข้าไปอีกเมื่อนึกถึงพวกเราที่เป็นคนเมือง และลูกๆ ของพวกเราก็กำลังเติบโตอย่างที่พวกเขาพูดกันว่า "เก่งเรื่องแท็บเล็ต" พวกเขาถึงกับพกแท็บเล็ตไปด้วยตอนไปตกปลา เพราะคิดว่าตัวเองคงเบื่อ แต่โชคไม่เข้าข้าง! เด็กๆ ติดใจเลย!
ลองดูสิ นี่คือปลาตัวแรกที่เด็กๆ จับได้:
โดยปกติแล้วตัวอย่างจะมีขนาดประมาณฝ่ามือ แต่ยังมีปลาคาร์ปตัวใหญ่ๆ อีกหลายตัว!
เด็กๆ กำลังตกปลาอย่างสนใจ พวกเขาจับคันเบ็ดอย่างแม่นยำ มองทุ่น รอให้ปลากินเบ็ด และเกี่ยวปลาอย่างตื่นเต้น
เด็กๆ ตกปลากับผู้ใหญ่กันทั้งวันเลย! จริงๆ แล้ว ทั้งวันเลย เราไปถึงแปดโมงเช้า กลับบ้านตอนหนึ่งทุ่ม เราตั้งใจว่าจะตกปลากับเด็กๆ สักสามสี่ชั่วโมง ถึงจะถึงตอนนั้น เด็กๆ ก็ยังงอแงงอแงอยู่ดี แต่ความคาดหวังทั้งหมดพังทลายลง!
เราพบตัวอย่างเช่นนี้:
ตัวปลาที่จับได้นั้นอุดมสมบูรณ์มาก พวกเราสี่คนช่วยกันจับปลาขึ้นมาเป็นภูเขา เราคัดแยกปลาตัวใหญ่ๆ ทันที แล้วจึงแบ่งปลาตัวเล็กใส่กระชังหรือถัง หน้าตาเป็นแบบนี้:
คุณอาจสงสัยว่าทำไมเราถึงต้องการปลามากมายขนาดนั้น ทำไมเราถึงโลภมากขนาดนั้น แต่ความจริงก็คือปลามีน้อยมาก เพราะครอบครัวเรารีบกินหมดเกลี้ยง เราเลี้ยงยายกับพี่ชาย แล้วเราก็เหลือปลาทอดแค่ 5-8 ตัว บางทีก็ไม่มีอะไรเหลือให้แช่แข็งเลยด้วยซ้ำ พวกมันเลยถูกซื้อไปแบบไม่ทันตั้งตัว!
พอตกเย็น เด็กๆ ก็รู้สึกเหนื่อยล้าทางกาย พวกเขาจึงนั่งลงจิบชากัน
แต่มีบางอย่างผิดพลาดและเราถูกน็อคเอาท์ไปเลย:
การตกปลาประสบความสำเร็จอย่างมาก! เด็กๆ จดจำการล่าปลาคาร์ปครั้งนี้มาเป็นเวลานาน ความรักในธรรมชาติถูกปลูกฝังไว้ในตัวพวกเขา
เมื่อเราถึงบ้านเราก็ทิ้งเหรียญลงในห้องน้ำ:
ปลาตัวใหญ่ยังถูกถ่ายรูปไว้เป็นของที่ระลึกด้วย บางทีอาจเป็นปลาคาร์ปตัวเล็กด้วย เนื่องจากมีลักษณะยาว
เราเคยไปทริปตกปลานี้หลายครั้งแล้ว ไว้จะเขียนเล่าถึงทุกช่วงเวลาดีๆ ที่เราเก็บภาพมาฝากแน่นอน! ขอบคุณที่ติดตามนะคะ!